Wpisy z tagiem: wiatr
piątek, 18 lutego 2011
Są takie dni, gdy z różnych przyczyn nie mam ochoty wróżyć. Albo takie dni, gdy chętnie bym z nimi popracowała, ale po głowie tłucze mi się własny problem i nic z wróżb nie wychodzi. Ostatnio mam tak, że szukam odpowiedzi na kilka pytań, a tarot do mnie nie przemawia. To znaczy mówi, lecz ja nie potrafię zrozumieć. Męczę się okrutnie będąc w pułapce 8 mieczy, a wyjścia znaleźć nie umiem. Zastanawiam się nad jedną rzeczą: jak to by było, gdybym nie mogła przez np. tydzień dotknąć kart, ponieważ otoczenie lub okoliczności nie pozwoliłyby na to. Związałam się bardzo z tarotem, sam dotyk talii mnie uspokaja. Dziwne, prawda? Tak naprawdę, to chciałabym, aby życie rzeczywiste wreszcie wciągnęło mnie w swój wir, a tarot pozostał tylko wskazówką...
czwartek, 30 grudnia 2010
Za chwilę Sylwester i Nowy Rok. Wszystkim życzę wspaniałej zabawy sylwestrowej gdziekolwiek będą :) A w Nowym Roku nieustającej nadziei, wiary w siebie, przewagi dobrych dni nad trochę gorszymi. Znalezienia tego, czego szukacie lub zgubienia tego, czego do tej pory nie mogliście sie pozbyć :) Wszystkiego dobrego :) I jeszcze piosenka - akurat ta jest niezbędna tutaj:D oraz Madonna
czwartek, 21 października 2010
Ta piosenka mnie urzekła. Słowa Leszka Aleksandra Moczulskiego, a muzyka... Pawluśkiewicza – tak tak, tego od kani i dżdżu. I wokale: Turnau z Bułecką :) Ech, być na tych plażach... teraz jesienią i zimą :) Europy wiemy jaki powab, Bo na plażach Zanzibaru, kiedy nadmiar wód, Zakopane, czy też może Kraków, Bo na plażach Zanzibaru, kiedy nadmiar wód, Bo na plażach Zanzibaru, kiedy nadmiar wód, Człowiek całe życie przeżyć może. Bo na plażach Zanzibaru, kiedy nadmiar wód, W teledysku do piosenki pojawia się Kanty-Pawluśkiweicz (z papugą na ramieniu) i autor tekstu - Leszek Aleksander Moczulski (z siwą brodą w okularach) :) Dlaczego król monet? Pojęcia nie mam! Chyba, z nieruchliwy królik marzy sobie w swoim ciepełku o wojażach i ciepełku Zanzibaru ;)
czwartek, 07 października 2010
Byłam wczoraj caluśki dzień na wycieczce w górach :) I oto karty:
ogólnie wycieczka - 2 pucharów pogoda - 10 kijów ognisko - diabeł żmija zygzakowata - paź pucharów Nie wiem dlaczego 2 pucharów skoro były 3 osoby... A najlepsze jest to, że pogoda byla fatalna. W mieście rano świeciło słońce, potem się lekko zachmurzyło, a gdy ok. 11.00 dojechaliśmy do schroniska były niskie chmury (nie mylić z mgłą) na wysokosci 700m n.p.m. W górach wilgotno, z drzew skapywały krople w trakcie podmuchów wiatru. Sądzę, że to raczej ostatnia nasza marszruta tego roku po górach... Nie mam zdjęć z prostej przyczyny: widoczność była bardzo słaba, unoszące się chmury zasłaniały widok. Za to mam zdjęcie z tych samych gór z wyprawy w środku lata, ale innym szlakiem.
Tak sobie myślę, że 10 kijów to nie pogoda, a wysiłek wspinania się. Skały na tej karcie też odpowiadają rzeczywistości - góry, w których byliśmy to ta część niecki śródsudeckej, która zbudowana jest ze skał wulkanicznych (melafiry i porfiry) oraz mniej odpornych na wietrzenie skał osadowych (łupki ilaste, zlepieńce i piaskowce). Ognisko rozpaliliśmy ok. 14.00 w drodze powrotnej. Zebrane drewno było zawilgocone, trochę trwało zanim zajął je ogień. Udało się dopiero po pół godzinie. Zazwyczaj w tym samym miejscu robimy przystanek czyli "Pod skałką" - tak nazywa się ten przystanek przygotowany przez PTTK.
Wycieczka się udała, wróciłam zmęczona, brudna i zadowolona.
sobota, 28 sierpnia 2010
Wyobraźnia, intuicja, tarot, karty, wiatr, podróż, piosenka... Posłuchajcie... Garou i Celine Dion „Sous le vent” - Pod wiatr
I jeśli uważasz, że bałem się - to nie tak moje serce wymaga odpoczynku I jeśli myślisz, że się myliłem Poczekaj Daj odetchnąć ten oddech złoty wiatru on prowadzi mnie do przodu i... Wyobraź sobie jak wyruszam w morze Jeśli myślisz, że to już skończone - nieprawda Posłuchaj Wyobraź sobie jak wyruszam w morze
Wsłuchajcie się i wyobraźcie sobie swoje trójki kijów...
|
O autorze
Ostatnie wpisy
Zakładki:
Mój tarot
Polecam
PROGNOZA NA ROK 2012
Rozkłady autorskie
Tagi
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wracając do schroniska na środku drogi natknęliśmy się na żmiję zygzakowatą. Nie zaatakowała, nie uciekła w trawę. Była śnięta, jakby zahibernowana. Wybrała sobie to miejsce, bo w ciepłym, słonecznym dniu mogłaby się wygrzewać, ale wczoraj słońce ukryte było za chmurami. Przyznam się, że jej nie zauwazyłam i gdybym nie została odepchnięta na bok, to kto wie, nadepnęłabym ją i może została ukąszona.
